Romuald Erazm von Iszkowski

[1848-1904]
Inżynier budownictwa lądowego,hydrotechnik, autor Wzoru Iszkowskiego
Życie prywatne

Romuald Erazm Tomasz urodził się 7 lutego 1848 w Łańcucie.Jego Ojciec był uczestnikiem powstania listopadowego. Potem był rządcą w dobrach ordynacji łańcuckiej hr.Potockich. Matka Julia z rodziny Omeis, była pochodzenia greckiego od lat mieszkających w Polsce. Romuald miał starszego brata Michała oraz sisotrę Modestę.

W 1877 wstąpił w związek małżeński z Zofią z domu von Wex, córką znanego hydrotechnika Gustawa von Wex. Zofia mówiła po polsku. Początkowo zamieszkali we Lwowie, ale w październiku 1879 powrócili do Wiednia. Mieli trzech synów i córkę.Mieszkali w Wiedniu oraz w Weidling koło Klosterneuburga.

W 1889 zmarła żona Zofia. Po dwóch latach ożenił się ze Stefanią z domu Nemethy, wdową po Rauchu. Mieli córkę.

W 1891 odwiedził Warszawę.

Zasłynął przejechaniem na rowerze 6000 km po drogach Środkowej Europy. Podróże odbywał z synami, a postoje umilali sobie zespołowym śpiewem

Zmarł 11 maja 1904 w wieku 56 lat po ciężkiej chorobie. Spoczął na cmentarzu Weidling-Klosterneuburg koło Wiednia.Niestety pierwotny grobowiec rodzinny został zawłaszczony przez administrację cmentarza i obecnie jest tylko tamże symboliczny grobowiec rodzinny.

Edukacja

W latach 1860-1862 uczęszczał do Gimnazjum im. Franciszka Józefa I we Lwowie, potem przeniósł się do szkoły realnej, którą ukończył w 1866. Następnie przez dwa lata uczył się w Akademii Technicznej (późniejsza Politechnika Lwowska).

W 1867 przeniósł się na Wydział Inżynierii Politechniki Wiedeńskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera w 1871. W 1880 uzyskał tytuł inżyniera, a trzy lata później starszego inżyniera

 Praca zawodowa

W 1871 rozpoczął pracę w Westbahn (Koleje Zachodniej), a następnie w Komisji Regulacji Dunaju (Donau-Regulierung Kommission). Zaprojektował i nadzorował budowę filarów i przyczółków mostu Kaiser Franz-Josef Brucke, który powstawał nad przekopem Dunaju pod Wiedniem. W 1874 po oddaniu mostu do użytku otrzymał od cesarza wyróżnienie. Rok później rozpoczął pracę nad projektowaniem mostów i systemu śluz nawadniających pola w Marchii.

W 1877 we Lwowie, otrzymał stanowisko adiunkta budownictwa w Wydziale Krajowym Namiestnictwa. Został członkiem Towarzystwa Politechnicznego, referował tam plany regulacji górnego odcinka Dniestru i melioracji bagien pod Samborem.

W międzyczasie po odsłużeniu jednorocznej służby wojskowej, zostaje podporucznikiem, a w 1878 porucznikiem obrony krajowej.

W październiku 1879 otrzymał etat w Departamencie Dróg i Robót Wodnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Wiedniu. W 1887 został radcą budownictwa, a trzy lata później starszym radcą. Uczestniczył w pracach rosyjsko-austriackiej komisji regulacji granicznego odcinka Wisły i Sanu, a jego udział w pracach komisji został wynagrodzony odznaczeniem.

Będąc członkiem Związku Austriackich Inżynierów i Architektów w 1892 zainicjował powstanie komitetu doradczego, który rozpoczął prace nad opracowaniem statutu organizacyjnego austriackiej służby hydrologicznej. Prace te zakończyły się w sierpniu 1893, dwa miesiące później oficjalnie powołano do życia służbę hydrograficzną (hydrologiczną) z Ernstem Laudą na czele. Była ona oddzielnym wydziałem w Departamencie Budownictwa Wodnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, jej statut opublikowano w grudniu 1894.

W 1895 otrzymał funkcję radnego sekcyjnego i stanął na czele Departamentu Dróg i Mostów, w którym stworzył Biuro Budowy Mostów. W 1896 dodatkowo premier Kazimierz Badeni wyznaczył go do kierowania sprawami wodnymi w Galicji i Bukowinie. Stworzył zespół złożony z inżynierów narodowości polskiej pozyskał znaczne fundusze na prace melioracyjne i regulację rzek.

W 1897 został radcą ministerialnym w Komisji Regulacji Dunaju i Dyrekcji Budowy Kanałów Spławnych.

Prace inżynierskie

Pośród wielu wynalazków i udoskonaleń, poniższe są najbardziej ciekawe:

Główne publikacje

Wybrane spośród wielu publikacji:

Odznaczenia

Wybrane odznaczenia:

  1. Order św. Stanisława II klasy z Gwiazdą w 1890 za uczestnictwo w pracach rosyjsko-austriackiej komisji regulacji granicznego odcinka Wisły i Sanu.
  2. Cesarski Rosyjski Order św. Stanisława I klasy oraz Wielki Krzyż Oficerski Królewskiego Orderu Rumuńskiego oraz Order Żelaznej Korony III klasy w 1901 za zaangażowanie podczas prac Międzynarodowej Austriacko-Rosyjsko-Rumuńskiej Konferencji Regulacji Prutu
  3. Tytuł szlachecki "von" nadany w dniu 8 maja 1904 przez cesarza Franciszka Józefa,  ale złożony ciężką chorobą inżynier prawdopodobnie nie był świadomy otrzymania tak wysokiego uznania.
Aktualizacja: 2017.03.29
BIOGRAMY
st.inż. Romuald von Iszkowski
FAKTY
1848.02.07 ur. w Łańcucie
1877.15.15 ślub z Zofią von Wex,
1878.08.11ur. syna Gustawa
1880.08.03ur. syna Stefana
1886podanie wzorów do obliczania przepływów w rzekach i potokach
1889.12.04śmierć Zofii
1894ślub ze Stefanią z d. Nemethy
1904.05.11zm. w Wiedniu, pochowany w Weidling-Klosterneuburg
Kaiser-Franz-Josef-Brücke
Rodzina Romualda
Czasopismo Techniczne z wzorami Iszkowskiego
Grobowiec w Weidling